|
 |
FASÌO
SAN MARTIN
Fasio San Martin.
Maliconìa
fòrta ëd lassé la ca
për n'àuta tera.
Së dëstacavo le feuje pian pian
da le piante, calavo giù sij bòrd
ëscasi con tristëssa, ënt l'aria grisa.
E la famija lassava la cassina,
butà fòra: pudìo nen paghé
tut. A l'é trist parti parèj, ëndesne
fòrsi lontan.Chi sa coma l'avnì
sarà.E'ntant la cita carovana
lentament ëndasìa arlongh lë strà,
n'ombra 'nt la prima frèd, ënt l'aria scura.
Baròcia e tombarel tirà dal vache,
tre, quat caross carià da pendi
e'nsima, gropà, tut lò ch'a l'avìo,
tuta la roba dla cusina, tuta
la ròba, campà là, dla pantalera:
le gabie dij lapin e dla polaja,
stuva, cadreghe, sape, magàu e slòira.
A l'era 'l destin ch'a calava a ca
quanda la mòrt a piava la campagna.
Ij cit alègher ënsima a la baròcia,
nòna davzin ai cit, Corona ën man,
daré, a pé, ij fieuj grand, la fòrsa dla famija.
SILVIERO LUIGI CISMONDI |
Torna Indietro